Podtypy schizofrenii

Jak zdążyliśmy się zorientować, objawy, przebieg i wyniki leczenia schizofrenii są bardzo różnorodne. Doprowadziło to do poglądu, że schizofrenia nie jest pojedynczą chorobą, lecz grupą chorób z nieco odmiennymi etiologiami, a jednak w pewnym stopniu podobnymi objawami. Przez wiele lat

Epidemiologia

Wydaje się, że schizofrenia atakuje wszystkie grupy rasowe i kulturowe na całym świecie. IPSS pokazało, że schizofrenia występuje z podobną częstotliwością we wszystkich badanych krajach (obserwacja ta nastręcza trudności każdemu, kto twierdzi, że tylko czynniki społeczne czy rodzinne mają znaczenie

Czynniki związane z dobrym wynikiem leczenia

Chociaż przewidywanie wyników leczenia jest bardzo nieprecyzyjne, to wydaje się, że pacjenci żyjący w małżeństwie lub mający dobre wykształcenie czy pracę radzą sobie lepiej niż pozostali. Kobiety także uzyskują lepsze wyniki niż mężczyźni. Lepszy wynik wiąże się też z ostrym

Przebieg

Tradycyjnie zakładano, że typowy przebieg schizofrenii polega na postępującym pogarszaniu się stanu pacjenta. Oczekiwano, że w miarę rozwoju choroby halucynacje i urojenia mogą stać się mniej wyraźne, lecz że choremu pozostaną braki intelektualne, braki popędu i deficyty osobowości (tzw. stan

Przekraczanie granic w psychopatologii

Wcześniej sugerowaliśmy, że ludzie zajmujący się zawodowo psychopatologią na ogół identyfikują się z określonym paradygmatem. Jednak w ostatnich latach praktycy coraz chętniej wykraczają poza granice preferowanego paradygmatu i stosują procedury pochodzące z innych paradygmatów, jeżeli wydaje się im, że będą

Paradygmaty psychopatologii naukowej

W tej książce podkreślamy zalety naukowego podejścia do studiowania nienormalnych zachowań. Broniąc tego podejścia, często twierdzi się, że nauka jest wyjątkowo obiektywna. Jednak po chwili zastanowienia dochodzimy do wniosku, że wcale tak nie jest; badaniami naukowymi zajmują się wszakże ludzie,

Podejście kategorialne i podejście dymensjonalne

DSM i ICD są systemami kategorialnymi, w których choroby psychiczne uważa się za odrębne jednostki diagnostyczne. Zwolennicy alternatywnego podejścia – dymensjonalnego – twierdzą, że większość objawów zaburzeń psychicznych to w gruncie rzeczy wyolbrzymione uczucia i emocje, których wszyscy doświadczamy, i

Trafność

W tym kontekście, trafność systemu klasyfikacyjnego określa stopień, w jakim można zróżnicować diagnozę A, diagnozę B, C lub D. Badacze wyróżniają przynajmniej trzy różne formy trafności. Trafność etiologiczna oznacza, że te same przyczyny choroby powinno się odnaleźć u wszystkich ludzi

Krytyka ICD i DSM

Mocne i słabe strony klasyfikowania jako takiego omówione są na przykład w publikacji Carsona i współpracowników (2003). Tutaj ograniczymy się do krótkiego rozważenia niektórych problemów związanych z systemami klasyfikacyjnymi, takimi jak DSM i ICD. Głosy krytyczne koncentrują się na problemach

Tabela 2.1 Kategorie osi 1

Zaburzenia rozpoznane po raz pierwszy w niemowlęctwie/dzieciństwie/okresie dorastania, np. zaburzenia uczenia się i zaburzenia rozwojowe, zaburzenia związane z deficytem uwagi i nadpobudliwością, autyzm. Zaburzenia przytomności (majaczenie), otępienie, zaburzenia amnestyczne itd.: zaburzenia te zwykle prowadzą nas do drugiego końca skali wieku i

error: Content is protected !!